سنگنوردی

سنگ نوردی (Climbing)

تعداد زیادی از مردم به دنبال تجربه های جدید و ماجراجویی های جالب هستند. به همین علت است که در سال های اخیر افراد زیادی به صخره نوردی روی آورده اند. ورزش صخره نوردی یک چالش روحی و جسمی منحصر به فرد برای کسانی است که به آن علاقه دارند.

سنگ نوردی نوعی ورزش و تفریح هیجانی محسوب میشود. این ورزش به صعود، فرود و مسیرخوانی دیواره های طبیعی و یا مصنوعی میپردازد. در نظر داشته باشید که سنگ نوردی یک ورزش قدرتی محسوب نمیشود. چرا که این ورزش بیشتر از قدرت عضلات به توازن بدنی شما نیازمند است. نیازمند این است که بدنتان را بشناسید و بتوانید موقعیت اندام هایتان را به درستی و آرامی نسبت به یکدیگر عوض کنید. یکی دیگر از دلایل استقبال افراد از این ورزش نداشتن محدودیت سنی و جنسی در انجامش میباشد.

این ورزش، رشته ای است که خلاقیت در آن بسیار به کارتان خواهد آمد. همچنین باعث میشود تا ریسک کنید، ترس هایتان را کنار بگذارید و بدون تسلیم شدن خود را با شرایط و مسیرهای جدیدی که برایتان پیش می اید وفق دهید.

شاید باور نکنید ولی سنگ نوردی تمام عضلات بدن شما را درگیر خواهد کرد. از بالا تنه تا پایین تنه، از عضلات شکم تا انگشتان دست و شانه و بازو و خصوصا پاهایتان. ولی نترسید، برای موفقیت و یا حتی تجربه این رشته ورزشی نیازی نیست که عضلانی باشید!! حتی نیاز نیست در محدوده سنی خاصی باشید. در هر سنی با هر توان بدنی شما میتوانید این رشته مهیج و جذاب ورزشی را تجربه کنید.

صخره نوردی به مرور قدرت عضلانی شما را افزایش داده و باعث چابکی شما خواهد شد.

این ورزش زیر شاخه های زیادی دارد، از جمله:

 

  • سنگنوردي داخل سالن (Indoor Climbing)
    این رشته سنگنوردی بر روی دیواره های پیش ساخته چوبی - فلزی و یا فایبرگلاس و در داخل سالن های سرپوشیده انجام می شود.
  • صعود سنتي يا كلاسيك (Traditional Climbing)
    سبكي از سنگ نوردي كه بر صعود مسيرهاي طولاني داراي حمايت مياني قابل انتقال تاكيد دارد.
  • صعود ورزشي (Sport Climbing)
    در این رشته که عمومیت آن در دیواره ای کوتاه است؛ سنگنورد از ابزار برای کار گذاشتن میانی استفاده نمی کند و قبلا در مسیر صعود رول ثابت کار گذاشته شده است .
  • صعود تركيبي (Mixed Climbing)
    منظور صعود مسيرهايي است كه شامل سنگ و يخ باشد. همچنين مسيرهايي كه از دو سبك سنتي و ورزشي باشند.
  • صعود مصنوعي (Aid/Artificial Climbing )
    يك نوع روش صعود كه در آن صعود كننده بر روي ابزاري كه در ديواره كار مي گذارد، وزن مي آورد و بر خلاف صعود آزاد   (Free Climbing)  فقط از عوارض طبيعي براي صعود استفاده نمي كند.
  • سنگ كوتاه (Bouldering)
    تختي سنگي تا ارتفاع 10 متر يا گاها بيشتر، كه بدون استفاده از طناب صعود مي شود. هر سنگ بولدر ممكن است داراي چند مسير مجزا باشد. اصطلاح بولدرينگ به مسيرهايي اطلاق مي شود كه تعداد حركات آن كم ولي دشوار مي باشد. اوايل بولدرينگ براي تمرين تكنيك هاي سنگنوردي انجام مي گرفت. هم اكنون به عنوان يه رشته مجزا از صعود ورزشي طرفداران بسياري پيدا كرده است.
  • ديواره نوردي (Big Wall Climbing)
    ديواره های بلندی که برای صعود بيشتر از يک طول طناب ( ۵۰ متر ) لازم است و گاهی چند روز طول کشيده و سنگنوردان شب را در ميان ديواره در طاقچه ای طبيعی يا مصنوعی می خوابند. در ايران می توان به ديواره علم کوه - ديواره بيستون کرمانشاه - ديواره های اخلومد مشهد و ... و در آمريکا به ديواره های بيش از ۱۰۰۰ متر پارک و دره يوسميت اشاره کرد .
  • دراي تولينگ(Dry Tooling)
    رشته ای است بين سنگنوردی و يخنوردی که به قدرت و مهارت زيادی نياز داشته و تقريبا سخت ترين رشته کوهنوردی در حال حاضر است. در اين رشته با ابزار يخنوردی يعنی کرامپون و تبر يخ از مسيری صعود می شود که ممکن است بيشتر آن عاری از برف و يخ باشد.
  • انفرادی آزاد ( Free Solo ) : 
    کسانی که حوصله کارهای فوق را ندارند فقط با يک جفت کتانی و يک کيسه پودر اقدام به صعود می کنند! در اين رشته که بيشترين سرعت را دارد فرد از هيچ نوع وسيله حمايتی برخوردار نيست و اولين سقوط آخرين دقيقه عمر خواهد بود . اين رشته بيشتر از قدرت به روحيه قوی نياز دارد . شايد ديوانگی بنظر رسد ولی چنين ديوانه هايی وجود دارند که البته پس از چندين بار صعود و فرود و تمرين بر روي يک مسير مشخص اقدام به صعود آزاد می کنند.

 

به صورت کلی و خلاصه  می توان سنگ نوردی را شامل موارد زیر دانست :

  • دیواره نوردی: صعود به دیواره های طبیعی بلند که معمولا بیش از یک روز زمان لازم دارد و این کار با استفاده از ابزارگذاری در دیواره صورت می گیرد و شخص با حمایت طناب به بالا صعود می کند.
  • سنگنوردی اسپورت: صعودهای کوتاه( میانگین ۲۵ متر) با حمایت طناب از زمین که صعود کننده تنها به توان بدنی خود متکی می باشد.
  • بولدرینگ: صعودی کوتاه ولی با تکنیک و مهارت بسیار بالا. مسیرها معمولا در حدود ۴ تا ۵ متر است و لی این کار بدون حمایت طناب و با استفاده از تشک های محافظ صورت می گیرد.

 

سنگنوردی سالنی: سنگ نوردی سالنی نیز خود شامل چند رشته مختلف است:

  1. سر طناب: عمده ترین رشته سنگنوردی سالنی است. در این رشته فرد مسیری روی دیواره بلند را صعود می کند و در حین صعود، طناب متصل به هارنس ( صندلی صعود) را یک به یک در حمایت های میانی ( اسلینگ) می اندازد. امتیاز فرد با تعداد گیره هایی که گرفته است مشخص می شود.
  2. سرعت: در رشته سرعت، فرد مسیر سرعت استاندارد تعیین شده توسط فدراسیون جهانی روی دیواره ۱۵ متری را با حمایت از بالا به سرعت صعود می کند. رکورد جهانی در قسمت مردان در حال حاضر ۶٫۲۶ ثانیه است.
  3. بولدرینگ: همانند بولدرینگ طبیعی، فرد مسیرهای کوتاه و مهارتی را روی دیواره صعود می کند. حمایت با طناب انجام نمی شود و صعود کننده روی تشک می افتد. در رقابت های بولدرینگ، بر خلاف سرطناب، فرد می تواند بیشتر از یک تلاش روی مسیر داشته باشد. امتیاز فرد با تعداد مسیرهای کامل شده و تعداد تلاش های لازم مشخص می شود.

 

جهت ثبت نام در باشگاه سنگنوردی مارمولک و کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید. 

 

منابع: ویکی پدیا فارسی و انگلیسی، فدراسیون کوهنوردی، جزوه های ایراتا، باشگاه کوهنوردی پرواز، انجمن گردشگران ایران

دفتر مرکزی

تهران - خیابان حافظ - خیابان غزالی - خیابان صادق - ساختمان مروارید پلاک 7
طبقه 9 واحد 901       کدپستی: 45374-11319

تماس

66741390 021

پست الکترونیکی

info {at} adven.ir